Bu içeriği paylaşın:
Barok müziğin zarafeti ile Anadolu’nun kadim tınıları Hamburg’da buluştu: Avi Avital ve Derya Yıldırım, Elbphilharmonie’nin büyüleyici atmosferinde mandolin ve bağlamanın eşsiz diyaloğuyla sınırları aşan bir müzik ziyafeti sundu.
HAMBURG – Özlem ALAGÖZ – BAKAN
Hamburg’un simge yapısı Elbphilharmonie, 26 Ocak akşamı müzik tarihinin en özgün buluşmalarından birine ev sahipliği yaptı. “Dünyalar Arasında” (Between Worlds) projesi kapsamında bir araya gelen bağlama sanatçısı Derya Yıldırım ve Grammy adayı mandolin virtüözü Avi Avital, biletleri tamamen tükenen Grand Hall’de dinleyicileri Anadolu’nun derinliklerinden Barok Avrupa’nın saraylarına uzanan bir yolculuğuna çıkardı.
İki Dünya Tek Nefes: Mandolin ve Bağlamanın Uyumu
Programın merkezinde yer alan “İki ses, iki enstrüman, iki dünya” konsepti, sadece bir konser değil, kültürel bir diyalog niteliği taşıyordu. Avi Avital mandoliniyle Barok müziğin zarafetini sahneye taşırken; Derya Yıldırım, bağlaması ve dokunaklı sesiyle Anadolu’nun bin yıllık sözlü hafızasını, isyanını ve hasretini dile getirdi. İkilinin bu iş birliğinde hiçbir gelenek diğerinin önüne geçmedi; aksine her iki tür de birbirini zenginleştirerek organik bir bütünlüğe dönüştü.
Vivaldi’nin Yaz Fırtınası Mandolinde Yankılandı
Gecenin en dikkat çekici anlarından biri, Vivaldi’nin “Dört Mevsim” eserinden “Yaz” (Sommer) yorumuydu. Alışık olduğumuz keman tınısı yerine mandolinin keskin ve ritmik sesleriyle gelen bu yorum, sahnede adeta “titreşimli bir sıcaklık” olarak yankılandı. Avi Avital; hem hassas hem de ateşli pasajlarıyla, bir anda parlayıp kaybolan bir yaz fırtınasını çağrıştırdı. Sıcak ve ağır bir havanın içinden ansızın kopan bir gök gürültüsü gibi yükselen müziğin dinamiği, izleyicileri adeta koltuklarına çiviledi.
Anadolu’nun Çok Katmanlı Hikayeleri
Programın Anadolu ayağında Derya Yıldırım; aşkın, kaybın ve göçün derin izlerini taşıyan türküleriyle dinleyiciyi bambaşka bir iklime taşıdı. Sanatçı, kavuşamayanların hikâyelerinden Alevi-Bektaşi geleneğinin felsefi tınılarına, toplumsal direnişin sesinden göçmen kuşların “iç yuva” arayışını simgeleyen melodilere uzanan geniş bir seçkiyle Anadolu’nun çok katmanlı kültürel hafızasını sahneye yansıttı.
Ensemble Resonanz’dan Güçlü Eşlik
Solistlere eşlik eden Ensemble Resonanz, Barok disiplini ile Anadolu ezgilerinin esnek yapısı arasında kusursuz bir denge kurdu. Hem disiplinli hem de solistlere alan açan yorumlarıyla topluluk, farklı müzik dünyaları arasında sağlam bir zemin oluşturdu. Konser sonunda dakikalarca ayakta alkışlanan sanatçılar, müziğin sınırları aşan evrensel gücünü bir kez daha kanıtlamış oldu.